نازنین مریم

مهتاب حقیقی، دختر دایی شادروان مریم میرزا خانی (ساکن ونکوور کانادا)، ترانه «نازنین مریم» را به یاد مریم عزیز می خواند. روانش شاد که نه تنها مایه ی افتخار ایران، بلکه مایه ی سر افرازی همه ی دختران و زنان جهان بود.

آن زنده یاد هرگز نگفت که «خدا را شکر می کنم که والامقام ترین ریاضی دان دنیا هستم»، در عوض دختری تکه پارچه ای بر سرش انداخته و روزنامه ای هم با چاپ عکسی  در صفحه اوّل، از قول او تیتر زنده است «خدا را شکر می کنم که چادری هستم». و چون کسی از او چندین عکس در حال آبجو خوردن در پارکی در سویس (یعنی در ملاء عام) گرفته و منتشر کرده است، حالا این دختر خانم زمین و زمان را به هم می دوزد که به «حریم خصوصی» اش تجاوز شده است. آخه خواهر مؤمنه تو که داری به دوربین نگاه می کنی نمی توانستی در همان لحظه به عکّاس بگویی به خاطر چی دارد ازت عکس میگیرد؟

زیر و زَبَر شوی ای چرخ!

این هم اصل ترانه با صدای دوست فراموش نانشدنی و زنده یادم محمد نوری که در روز های پایانی زندگی اش خوانده است:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: توجه این سایت دارای کپی رایت است !!