آن دَم که شیپور قضا، آغاز زیر و بَم کند / سردار اَفْخَم، خَم کند، سالار اکرم، رَم کند

Sharing is caring!

“Cuando se levante la veda, van a caer muchos hijos de puta”. No quiero decir de quién y de cuándo es esa frase.

کسانی از پایتخت ایران می نویسند که به خاطر پایین بودن سرعت اینترنت قادر به ورود به خیلی از سایت ها و حتی باز کردن ایمیل ها نیستند.
چند سال پیش دوست عزیزی که تازه از ایران به اسپانیا آمده بود تعریف می کرد که در خیابان های تهران تابلو های بزرگی نصب کرده اند که روی آن ها نوشته شده است: «با ویدئو، فاحشه های فرنگی را به خانه ی خود نبرید».

گفتم اگر این حرف را از دهان کس دیگری شنیده بودم باور نمی کردم. از این مرتجع ها، که چند صباحی، سوار بر الاغ قدرت شده اند، هر چه بگویی بر می آید. سر انجام روزگار مبارزه با ویدئو به سر رسید و افتادند به جان آنتن های بشقابی. به این هم بسنده نکردند، رفتند از داخل خاک کوبا، ماهواره هایی را که برنامه های فارسی پخش می کردند، هدف قرار دادند تا اینکه صدای شبکه های بین المللی و بی ربط با ایران در آمد و آن ها مجبور شدند پخش برنامه های آخوندی را از چند ماهواره قطع کنند.

سپس با خرج میلیارد ها تومان، ژنراتور های بسیار پر قدرتی برای ایجاد پارازیت در سطح زمین خریداری و راه اندازی کردند. غافل از اینکه تَشَعشُع های ناشی از امواج الکترو مغناطیسی (الکترو ماگنتیک) برای سلامت انسان و حیوان و هر موجود زنده ای فوق العاده خطرناک است و باعث بروز انواع بیماری می شود. گفتند و گفتند، حتی نمایندگان مُنتَخَب خود این حضرات، بار ها و بار ها تَذکُّر دادند. ولی گوش آقایان بدهکار نبود.

حالا افتاده اند به جان اینترنت. ولی خبر ندارند که اینترنت و مطالبی که از طریق آن پخش می شود. قابل سانسور نیست.

بله، کسی را که از طریق خطّ تلفن به اینترنت وصل است می توان از دسترسی به بعضی سایت ها و یا دادن خدماتی با سرعت کم، محدود و یا بکلی محروم کرد. ولی اینترنت تنها از طریق خطوط تلفن به کامپیوتر کاربر نمی رسد.

در همین افغانستان، همسایه شرقی ما، خیلی از روستا ها برق ندارند ولی مردم با نصب باتری های آفتابی، در پشت بام هایشان، به اینترنت وصل هستند.

وانگهی، هم اکنون شرکت هایی مانند گوگل و چند شرکت بین المللی دیگر، پروژه هایی را تهیّه کرده اند و به مرحله ی نهایی رسانده اند. هدف از تهیّه ی این پروژه ها – که طی دو و یا سه ماه آینده به مرحله ی اجرا در می آید- ارائه ی خدمات کامپیوتری به مردم کشور ها و مناطقی است که بر اثر اِعمال سانسور از طرف دولت ها، مردم به گردش آزاد اطلاعات در پهنه ی اینترنت دسترسی ندارند.

با اجرای این پروژه ها می توان بدون ارتباط تلفنی به اینترنت دسترسی داشت: از طریق بالن ها، ماهواره ها و حتی کشتی هایی که در آب های بین المللی در حرکتند. در حال حاضر هم می شود از طریق کابل های انتقال نیروی برق (سیم برق خانگی) به اینترنت وصل شد. فقط بایستی یک مودم Modem و یا روتر Router متصل به کامپیوتر خود داشت.

اینترنت تمامی کتابخانه ها، مراکز علمی و پژوهشی دنیا را به خانه و یا محلّ کار شما می آورد و شما را در عرض چند ثانیه در سراسر جهان به سیر و سیاحت می برد. ولی شما آقایان درست بر خلاف نٌص آیه ی شریفه که می فرماید: «قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ» (بگو بر روی زمین بگردید تا ببینید آخر و عاقبت دروغگویان چگونه بوده است). جلو مردم را می گیرید و مانع دسترسی آنان به اطّلاعات و سیر و سیاحت و جهان بینی رایگان می شوید.

شما همان راهی را می روید که پیش از شما، کشیش ها و اُسقُف های اسپانیایی رفتند و جز خفت و ذلت چیز دیگری نصیبشان نشد. اگر باور ندارید مقاله ای را چند سال پیش در سایت «رادیو زمانه» زیر عنوان «عزیزان من این دشمن!» نوشته ام در نشانی زیر ملاحظه فرمایید و فراموش نکنید که به قول فرخی یزدی:
«ز اشک و آه مردم بوی خون آید که آهن را / دهی گر آب و آتش، دشنه و پولاد می گردد؛
ز بیداد فزون آهنگری گمنام و زحمکتش / علمدار عَلَم، چون کاوه حدّاد می گردد».

http://zamaaneh.com/morenews/2009/07/post_1063.html

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

error: توجه این سایت دارای کپی رایت است !!