در آن زمان که من درخت بوده ام

Sharing is caring!

چند بیتی منتشر نشده از هوشنگ ابتهاج «سایه»؛ به مناسبت نود و یکمین سال تولدش(1306 – رشت).

«در آن زمان که من درخت بوده ام،

زبان زندگی چه ساده بود!

به یک اشاره، باد؛ ترانه های برگ را به شب نشینی ستاره های شاد می رساند،

و ابر گریه ناک، اگر دلش ز تشنگی خاک می گرفت،

سر به دوش کوه می گذاشت.

در آن زمان جوانی درخت،

گمانی از تبر نداشت.

 

 

 

error: توجه این سایت دارای کپی رایت است !!