«عمرم گهی به هجر و گهی در سفر گذشت / تاریخ زندگی همه با درد سر گذشت» عارف قزوینی Una nota sobre el funeral de Wolfgang Amadeus Mozart

دوستی  لطف کرده و تصویری از خاکسپاری ولفگانگ آمادئوس موتزارت Wolfgang Amadeus Mozart را در سایت قرار داده اند که از روزنامه ای کپی شده و کیفیّت چندان خوبی ندارد. من به نسخه دیگری از همان تصویر لینک داده ام که در زیر می بینید. سگ موتسار در حال تشییع جنازه ی صاحبش.  یکی از آثار موتسار «مارش عزا» Marche de funebre نام دارد که علاقمندان می توانند آن را در یوتیوب گوش کنند.

            

            من لحظاتی طولانی و با اندوهی جانکاه به آن تصویر خیره شدم و به یاد آوردم واپسین روز های زندگی شاعر آزادیخواه خودمان شادروان عارف قزوینی را که سال های آخر عمرش را در کمال فقر و تنگدستی با چند سگ به سر آورد. آرامگاهش در داخل مُحَوَّطِه ی آرامگاه ابن سینا، در همدان است.

  تصویر سمت راست مربوط به اواخر قرن هیجدهم است ولی من در طول زندگی ام صحنه دیگری را به چشم خودم دیده ام که هرگز از یاد نمی برم.

             در روستای زنم در اسپانیا، پیر مردی زندگی می کرد که در این دنیا کسی را نداشت جز یک سگ. سرانجام آن پیرمرد همانطوری که به دنیا آمده بود از دنیا رفت: بی کس و بی چیز.

            ولی آن سگ تا زنده بود هرگز از کنار گور صاحبش تکان نمی خورد. من و دخترم هر بار که به ده می رفتیم برایش غذا می بردیم و نوازشش می کردیم. روستائیان هم از مراقبت اش کوتاهی نمی کردند. وقتی که مرد – شهرداری او را در کنار  قبر صاحبش به خاک سپرد و سنگ قبر زیبایی هم بر گورش نهاد.

 

عکس آرامگاه موتزارت در وین

مارش عزا با پیانو اثر موتزارت

Sharing is caring!

مطالب مرتبط

shares
error: توجه این سایت دارای کپی رایت است !!