کیش پورداوود

 

بسیار خرسندم از اینکه می شنوم در رشت کتابخانه ای به نام ” کتابخانه ی پور ‏داوود ” گشوده شده است. از اینرو باید از همه ی گیلانیان ارجمند سپاسگزار بود ‏که با گرامیداشت یاد دانشوری چون او، بار دیگر نشان داده اند که در پاسداری از ‏دانش و فرهنگ، پیوسته کوشا بوده و هستند.

پورداوود زاده ی رشت بود و سراسر زندگی پر بار خود را وقف اوستا ‏شناسی و زنده کردن آموزه های زرتشت کرد. ولی بدانسان که از نامش پیداست ‏او زرتشتی نبود.‏ در برگزاری آیین هفتادمین سال تَوَلُّد آن بزرگوار، انجمن زرتشتیان تهران ‏مجلس جشن با شکوهی در آمفی تئاتر دبستان گیو ( واقع در پشت دبیرستان ‏دخترانه ی انوشیروان دادگر) آراست که من هم سعادت حضور در آن را داشتم.‏

دریغ و درد که در پُرسِه (مجلس ترحیم) او هم که در تالار قریب دانشکده ‏ی ادبیّات دانشگاه تهران بر پا بود جزو حاضران بودم. ‏ 

شادروان ابراهیم پورداوود

شادروان ابراهیم پورداوود (عکس بر گرفته از ویکیپدیا)

همانطوری که پروفسور ادوارد براون در کتاب “تاریخ ادبیّات مشروطه و ‏مطبوعات ” اشاره کرده است، پور داوود مجموعه کوچکی از شعر داشت با عنوان ‏‏”پوراندخت نامه” (به نام تنها دخترش پوراندخت). این کتاب در سال های نخستین سده ی بیستم ‏میلادی در کشور هند به چاپ رسیده است. متأسفانه من از سرنوشت این یگانه ‏دختر آن استاد بزرگوار هیچ اطلاعی ندارم. ولی ابیاتی چند از آن دفتر شعر را که ‏پورداوود در باره ی «کیش» خود سروده است در زیر می آورم و به دنبال آن ویدئویی ‏از رقص قاسم آبادی ارمغان روان تابناکش می کنم. ‏
‏ ‏
پور داوود در باره ی کیش خود می گوید:‏
‏ ‏
‏ ‏
یکی گیتی، یکی یزدان پرستد،
یکی پیدا، یکی پنهان پرستد.‏
یکی بودا و آن دیگر بـَرَهمن،
دگر زان موسی چوپان پرستد.‏
یکی از روی دستور اوستا،
فروغ و خاور* رخشان پرستد.‏
یکی ذات مسیح ناصری را،
بسان حضرت سبحان پرستد.‏
گروهی پیرو وَخشور* تازی،
حدیث و سنت و قرآن پرستد.‏
پرستد بابی “الواح” و “بیان” را،
بهایی “اقدس” و “ایقان” پرستد.‏
فقیه آزمند از حرص شهوت،
گهی حور* و گهی غلمان پرستد.‏
چه نیرنگ است یاران، مفتی شرع،
مرید ابله و نادان پرستد؟!.‏
چگویم، خود تو دانی واعظ شهر،
اَنین* و دیده ی گریان پرستد
‏…‏
ندانم از چه رو فرزند ایران،
گه اتریش و گهی آلمان پرستد؟!‏
شناسم جمعی از مردان آزاد،
در ایران کنده و زندان پرستد.‏
اگر پرسی ز کیش پورداود،
جوان پارسی، ایران پرستد.‏
‎ ‎
توضیح واژه ها: ‏

‏خاور – خورشید
وخشور بر وزن رنجور: پیامبر
“اَلواح” و “بَیان” از کتاب های مذهبی ‏بابیان و “اقدس” و “ایقان” از کتاب های مذهبی بهاییان
“حور” بر وزن زور که در ‏اصطلاح متداول “حوری” گفته می شود (زنان سفید پوست و چشم سیاه) و یا به ‏اصطلاح عوام “تیپ آبگوشتی”
“غلمان” بر وزن انسان (پسر بچه های آن کاره) که طبق ‏روایات در آن دنیا به مؤمنان سرویس می دهند.
“انین” بر وزن زمین: آه و ناله

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

shares
error: توجه این سایت دارای کپی رایت است !!