کیش پورداوود

 

بسیار خرسندم از اینکه می شنوم در رشت کتابخانه ای به نام ” کتابخانه ی پور ‏داوود ” گشوده شده است. از اینرو باید از همه ی گیلانیان ارجمند سپاسگزار بود ‏که با گرامیداشت یاد دانشوری چون او، بار دیگر نشان داده اند که در پاسداری از ‏دانش و فرهنگ، پیوسته کوشا بوده و هستند.

پورداوود زاده ی رشت بود و سراسر زندگی پر بار خود را وقف اوستا ‏شناسی و زنده کردن آموزه های زرتشت کرد. ولی بدانسان که از نامش پیداست ‏او زرتشتی نبود.‏ در برگزاری آیین هفتادمین سال تَوَلُّد آن بزرگوار، انجمن زرتشتیان تهران ‏مجلس جشن با شکوهی در آمفی تئاتر دبستان گیو ( واقع در پشت دبیرستان ‏دخترانه ی انوشیروان دادگر) آراست که من هم سعادت حضور در آن را داشتم.‏

دریغ و درد که در پُرسِه (مجلس ترحیم) او هم که در تالار قریب دانشکده ‏ی ادبیّات دانشگاه تهران بر پا بود جزو حاضران بودم. ‏ 

شادروان ابراهیم پورداوود

شادروان ابراهیم پورداوود (عکس بر گرفته از ویکیپدیا)

همانطوری که پروفسور ادوارد براون در کتاب “تاریخ ادبیّات مشروطه و ‏مطبوعات ” اشاره کرده است، پور داوود مجموعه کوچکی از شعر داشت با عنوان ‏‏”پوراندخت نامه” (به نام تنها دخترش پوراندخت). این کتاب در سال های نخستین سده ی بیستم ‏میلادی در کشور هند به چاپ رسیده است. متأسفانه من از سرنوشت این یگانه ‏دختر آن استاد بزرگوار هیچ اطلاعی ندارم. ولی ابیاتی چند از آن دفتر شعر را که ‏پورداوود در باره ی «کیش» خود سروده است در زیر می آورم و به دنبال آن ویدئویی ‏از رقص قاسم آبادی ارمغان روان تابناکش می کنم. ‏
‏ ‏
پور داوود در باره ی کیش خود می گوید:‏
‏ ‏
‏ ‏
یکی گیتی، یکی یزدان پرستد،
یکی پیدا، یکی پنهان پرستد.‏
یکی بودا و آن دیگر بـَرَهمن،
دگر زان موسی چوپان پرستد.‏
یکی از روی دستور اوستا،
فروغ و خاور* رخشان پرستد.‏
یکی ذات مسیح ناصری را،
بسان حضرت سبحان پرستد.‏
گروهی پیرو وَخشور* تازی،
حدیث و سنت و قرآن پرستد.‏
پرستد بابی “الواح” و “بیان” را،
بهایی “اقدس” و “ایقان” پرستد.‏
فقیه آزمند از حرص شهوت،
گهی حور* و گهی غلمان پرستد.‏
چه نیرنگ است یاران، مفتی شرع،
مرید ابله و نادان پرستد؟!.‏
چگویم، خود تو دانی واعظ شهر،
اَنین* و دیده ی گریان پرستد
‏…‏
ندانم از چه رو فرزند ایران،
گه اتریش و گهی آلمان پرستد؟!‏
شناسم جمعی از مردان آزاد،
در ایران کنده و زندان پرستد.‏
اگر پرسی ز کیش پورداود،
جوان پارسی، ایران پرستد.‏
‎ ‎
توضیح واژه ها: ‏

‏خاور – خورشید
وخشور بر وزن رنجور: پیامبر
“اَلواح” و “بَیان” از کتاب های مذهبی ‏بابیان و “اقدس” و “ایقان” از کتاب های مذهبی بهاییان
“حور” بر وزن زور که در ‏اصطلاح متداول “حوری” گفته می شود (زنان سفید پوست و چشم سیاه) و یا به ‏اصطلاح عوام “تیپ آبگوشتی”
“غلمان” بر وزن انسان (پسر بچه های آن کاره) که طبق ‏روایات در آن دنیا به مؤمنان سرویس می دهند.
“انین” بر وزن زمین: آه و ناله

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

shares
error: توجه این سایت دارای کپی رایت است !!